ŞİDDET......!
Öfke'nin ikiz kardeşi, Şiddet oluyor genellikle.
Şiddet gösteren,
önce kendine kıyar.
Kendi huzuruna, kişiliğine, değerine,....
Bunları yerlebir ederek, şiddet gösterir.
Kendi iç çelişkini,
iç çatışmalarını, içinde biriktirdiği travmalarını, kendi kötülüğünü yâni, nobranlığını,.... terbiye edilmemiş hayvânî nefsini, ortaya döker.
Kendine acımayan,
kimseye acımaz.
Kendine kıyan,
herkese kıyar.
Kendine değer veremeyen, kimseye değer veremez.
Kendine merhamet eden, kendine değer veren, kendi kişiliğini, ahlâkını ve huzurunu koruyan bir kişi,
aşırı öfkelenmez,
bağırıp çağırmaz,
rezillik çıkarmaz,
itip kakmaz ve şiddet üretmez. Bunları öncelikle kendine yakıştırmaz.
Bir şeyi kendine yakıştıran (uygun bulan), o şeyi yapar. Normal görür ki yapar. Yâni, birisi kötülük yapıyorsa, kendi içi kötüdür. "Ben iyiyim aslında ama bazen böyle oluyor" savunması, sâdece kamuflajdır. Kavanozda ne varsa, kapağının kenarından, dışına o sızar.
Öfke gelir, akıl gider.
Şiddet de, çoğu zaman kontrol edilemeyen öfke'den doğar. Öfkeli kişi, önce kendini, sonra da çevresindekini yıkar. Nefsini kontrol altına alabilen ve öfkesini yenebilen kişiler, şiddetten uzak durabilirler.
Vesselâm.
Kadir EROL
23.04.2026